در يکی از ايالات غير متحده وامرزان سيتی پسری به نام حسنک بود که دلش نمی خواست به مکتب بره و درس بخونه از اين رو ننه اش  حسنک رو گذاشت تو يک آهنگر خونه . يک هفته گذشت و در هفته بعد حسنک ديگر به آهنگرخانه  نرفت .ننه اش پرسيد حسنک چرا تو خونه نشستی حسنک گفت بابا آهنگری رو فوت آب شدم... ننه اش گفت چطوری ؟ حسنک گفت خوبم مرسی.. ننه حسنک گفت مزه نريز! چطوری فوت آب شدی ؟. حسنک گفت : ای بابا اين که کاری نداره .آهن هستش ديگه داغش ميکنی ميکوبيش ميشه بيل ، ميکشيش ميشه ميل . ننه اش گفت خوب . در همين حال صدای در آمد و ننه حسنک رفت دم در ديد اوستای آهنگری انجاست و داد ميزنه حسنک کجائي؟ ننه حسنی گفت بچه ام خودش اوستا شده ديگه!!! اوستا گفت چطوری ؟ گفت خوبم به لطف شما. اوستا گفت مزه نريز مگه ادم يه هفته ای اوستا ميشه؟ ننه حسنک گفت: ای بابا کاری نداره که آهن هستش ديگه داغش ميکنی ميکوبيش ميشه بيل ، ميکشيش ميشه ميل. اوستا گفت لاکردار خودش که اوستا شده هيچی ننه اش را هم اوستا کرده!!!!!!!

   از اونجا شد که ضرب المثل زير درست شد:

حسنک به مکتب نمیرفت مامانش گذاشتش تو آهنگری!!!

نوشته: مثلعلی مثل آبادی